Üçüncü kattaki daire
Mozart'ın Çocukluk Kemanı & Doğduğu Odalar
Mozart ailesi, Getreidegasse 9'da 1747'den 1773'e kadar yaşadı ve ev hâlâ Wolfgang'ın çaldığı enstrümanları barındırıyor — kat kat, gerçekte neye baktığınız burada.
Rehberli Salzburg turuna göz atın ↗Gerçek bir adres, bir tapınak değil
Getreidegasse 9'un gücü, hiçbir şeyin sembolik olmamasıdır. Wolfgang Amadeus Mozart, o zamanlar Hagenauer Haus olan binanın üçüncü katında, 27 Ocak 1756'da burada doğdu; bina, sahibi olan ve daireyi Mozart ailesine 1747'den 1773'e kadar kiralayan tüccar ailenin adını taşıyordu. Babası Leopold bir saray müzisyeni ve ünlü bir öğretmendi; büyük kız kardeşi Maria Anna — Nannerl — kendi başına bir klavye dâhisiydi; ve ziyaretçinin gezdiği hane, Wolfgang onu ölümsüzleştirmeden çok önce çalışan bir müzik girişimiydi. Ev 1880'den beri halka açık bir müze ve bugün, sahici nesnelere temayı sabit bir şekilde bir tema parkı yeniden canlandırmasından daha çok veren Uluslararası Mozarteum Vakfı tarafından işletiliyor.
Gerçekten onun olan enstrümanlar
Müzenin başlıca eserleri, Mozart'ın kendisiyle doğrudan, belgelenmiş bir bağlantısı olan enstrümanlardır: çocukluk kemanı, konser kemanı, sözde Costa kemanı, viyolası, fortepiyanosu ve klavikordu. Doğduğu Ev'i başka yerdeki her Mozart temalı görülecek yerden ayıran şey de budur — bunlar 'onun çalabileceği türden' dönem enstrümanları değil, belirli bir çift küçük elin öğrendiği, alıştırma yaptığı ve beste yaptığı fiziksel nesnelerin ta kendisidir. Sergileme, her enstrümanı Mozart eserlerinin o orijinal enstrümanda çalınan ses örnekleriyle eşleştirir, böylece çoğumuzun kafasında taşıdığı konser salonu Mozart'ına kıyasla klavikordun ne kadar ince, samimi ve insani ses çıkardığını tam olarak duyabilirsiniz.
Klavikord ve Constanze'nin belgesi
Evdeki en sessizce dokunaklı nesne, dul eşi Constanze Mozart'ın elinden yazılmış, tarihçesini onaylayan bir belgeyi taşıyan klavikorddur — gelenek, onu hayatının son yılında Sihirli Flüt'ün bestelenmesine bağlar. Klavikord, konuşmadan biraz daha yüksek, performans için değil pratik ve beste için tasarlanmış özel bir enstrümandır ve önünde durmak, efsane ile çalışan müzisyen arasındaki mesafeyi ortadan kaldırır. Constanze'nin notu aynı zamanda Mozart efsanesinin en başından onu sevenler tarafından şekillendirildiğinin bir hatırlatıcısıdır — o, on yıllarca onun el yazmalarını, biyografisini ve kalıntılarını yönetmekle geçirdi ve bu belge o gözetimin görünür hâlidir.
Mektuplar, portreler ve kâğıt izi
Enstrümanların etrafında, müze hikâyesini orijinal belgelerden, mektuplardan ve hatıra eşyalardan, ayrıca Mozart'ın hayatı boyunca yapılmış portrelerden inşa eder — kritik bir açıklama, çünkü çikolata kutularındaki Mozart yüzlerinin çoğu ölümünden sonraki, idealize edilmiş görüntülerden gelir. Mektuplar ailenin kendi sesleridir: Leopold'un titiz, hırslı, bazen bitkin düşüren yazışmaları ve çocukları Avrupa'da dolaştıran turnelerin aile kayıtları. Bu mektupların yazıldığı ve alındığı odaların yanında çevrilmiş bir parçasını okumak bile hiçbir biyografinin yapamayacağı bir şeyi yapar: Mozart'ı mermer bir dâhiden, babası aynı anda öğretmeni, menajeri ve tanıtımcısı olan üçüncü kattaki kiralık bir dairedeki bir çocuğa yeniden ölçeklendirir.
On sekizinci yüzyıl bir evin içinde yürümek
Sergi üç kata yayılır ve hem orijinal odaları hem de mümkün olduğunca sahici bir şekilde yeniden yapılandırılmış orta sınıf bir daireyi kapsar; Mozart ailesi konumundaki bir ailenin gerçekte nasıl yaşadığını — birkaç odada nasıl pişirdiklerini, uyuduklarını, çalıştıklarını ve ağırladıklarını — gösterir. Küratörlük güzergâhı, onun yetişmesinden, müzikal gelişiminden, aile ve hamileriyle ilişkilerinden ve operaya duyduğu yaşam boyu tutkudan geçer. Ünlü nesnelere koşma dürtüsüne direnmekte fayda var: yeniden yapılandırılmış ev alanları, kemanı ve klavikordu anlamlı kılan bağlamdır, çünkü müziğin ihtimal dışı bir şekilde ortaya çıktığı mütevazı, kalabalık, sıradan dünyayı gösterirler.
Her yıl değişen kat
Evin bir katı dönüşümlü yıllık sergilere ev sahipliği yapar, yani tekrar eden ziyaretçiler — ve Salzburg'un pek çoğu var — nadiren aynı müzeyi iki kez görür. Bu temalı gösteriler, Mozart dünyasının tek yönlerine kalıcı sergilerin yapabileceğinden daha derinlemesine iner ve Vakfın araştırma kolunun halka açıldığı yer de burasıdır: Mozarteum, dünyanın en büyük akademik Mozart koleksiyonlarından birini barındırır ve sergiler ondan yararlanır. Cephedeki "Flying Notes" enstalasyonuyla birleştiğinde, sonuç, Mozart'ı mühürlenmiş bir kalıntı yerine yaşayan bir araştırma konusu olarak ele alan bir müzedir — ki bu, şehrin kendisinin de onu ele alış biçimiyle uyumludur.
Burada bir saatin neden farklı hissettirdiği
Vakıf bir ziyaret için yaklaşık bir saat öneriyor ve bu dürüst — bu, yarım günlük bir kompleks değil, yoğun ama kompakt bir ev müzesi. O saatle satın aldığınız şey yakınlıktır: gerçek kat, gerçek enstrümanlar, gerçek kâğıt. Mozart'ın Salzburg'unun geri kalanıyla doğal olarak eşleşir — sonraki aile yılları için nehrin karşı yakasındaki İkametgâh, sahne aldığı sokaklar ve meydanlar, ve onu şekillendiren şehirde müziği dinlemek için akşam bir konser. Avusturya'da yalnızca bir Mozart mekânına vaktiniz varsa, bu, her anlamda 'doğum' kelimesine en güçlü iddiaya sahip olandır.