Getreidegasse 9'un içinde
Mozart'ın Doğduğu Ev: Kat Kat Bir Tur
Mozart'ın doğduğu evin üç katında oda oda gerçekte sergide neler olduğu — gitmeden önce tam olarak neye baktığınızı bilmeniz için.
Rehberli Salzburg turuna göz atın ↗Üçüncü kat: Mozart ailesinin gerçekten yaşadığı daire
Tur, Leopold Mozart'ın 1747'de kiraladığı mütevazı kiralık dairede, üçüncü katta başlar: bir mutfak, küçük bir depo odası, bir oturma odası, bir yatak odası ve bir çalışma odası. Mutfak, duman ve yangın riskinin ailenin yaşam alanından uzak kalması için oturma odalarından ayrı tutulur. Koridordaki bir aile ağacı, Mozart soyunu ortaya koyar; Leopold ve Anna Maria'nın yedi çocuğundan kaçının bebekken öldüğünün sert bir hatırlatıcısıdır. Depo odası gerçekten dokunaklı bir eser barındırır: Leopold'un yayıncısına Wolfgang'ın 27 Ocak 1756'daki doğumunu duyuran mektubu. Bu, müzenin kendi güzergâhının oda oda başlangıcıdır, binanın başka bir yerinde bir yeniden yapılandırma değil.
Yatak odası ve çalışma odası: keman ve en dürüst portre
Yatak odası kişisel eşyalar barındırır — Mozart'ın yüzüğü, bir tütün kutusu, düğmeler, bir cüzdan, hatta bir tutam saçı — ama merkez parça, Salzburg'lu yapımcı Andreas Ferdinand Mayr tarafından 1746 civarında, küçük bir çocuğun ellerine uyacak şekilde yaklaşık çeyrek ile yarı boy arasında yapılmış çocukluk kemanıdır. Bitişik çalışma odasında aile portreleri duvarları doldurur; bir hamiye yaranmak için pohpohlanmadığı veya idealize edilmediği için genellikle Mozart'ın en doğru benzerliği kabul edilen Dorothea Stock'un gümüş kalem çizimini arayın. Onu, ölümünden yaklaşık iki buçuk yıl önce, 33 yaşında, bir saray bestecisi olarak poz vermek yerine sade bir şekilde tasvir eder — bildiğiniz tek Mozart görüntüsü pudralı peruk, melek yüzlü çocuk klişesiyse yararlı bir düzeltmedir.
Üçüncü kat sergi odaları: Viyana, gerileme ve miras
Aile odalarının ötesinde, daha ileri bir sergi odaları dizisi Mozart'ın Viyana'daki sonraki yıllarını kapsar. Bir ön oda, 18. yüzyıl Viyana'sının büyük bir panoramasıyla sahneyi kurar. Çalışan bir besteci, öğretmen ve icracı olarak hayatına dair bir sonraki oda, kız kardeşi Nannerl'a genellikle beş saat uykuyla idare ettiği kadar yoğun bir programı anlatan bir mektup içerir. Ölümünün ardından gelen sonuçlara dair bir oda, hayatta kalan iki oğlunun ve Nannerl'ın portrelerini sergiler; 1791'den sonra itibarının nasıl inşa edildiğine dair başka bir oda, dul eşi Constanze'nin ve oğlu Carl Thomas'ın nadir fotoğraflarının yanı sıra 1880'de kurulan Mozarteum Vakfı hakkında materyal içerir.
İkinci kat: Mozart ve Tiyatro
İkinci kat operaya döner. Merkez odası, kayınbiraderi Joseph Lange tarafından yapılan Mozart'ın piyanodaki 1789 tarihli tanınmış bitmemiş portresine ev sahipliği yapar — sadece kafa, omuzlar ve eller düzgünce işlenmiştir, tuvalin geri kalanı boş bırakılmıştır ve 19. yüzyıldaki tamamlama girişimleri terk edilmiştir. Aynı odada orijinal bir enstrüman, Mozart'ın Sihirli Flüt'ün bazı bölümlerini bestelediğine inanılan klavikordu bulunur. Etrafında, Mozart opera galalarından afişler ve Sihirli Flüt'ün ilk prodüksiyonu için kostüm tasarımları yer alır; bu eserlerin sadece kâğıt üzerinde notalar olarak değil, gerçekten sahneye nasıl ulaştığına dair somut bir his verir.
İkinci kat devam ediyor: şarkıcılar, dekorlar ve sahneleme
İkinci katın diğer odaları, bestecinin kendisinden prodüksiyonların kendisine geçer. Bir oda, onun başlıca rollerini yaratan şarkıcıları ve onları karşılayan izleyicileri, portreler ve erken dönem sahne setlerinin modelleriyle kapsar; dikkate değer bir sergi, mimar Karl Friedrich Schinkel'in dekorlarıyla Sihirli Flüt'ün 1816'da Weimar'daki bir sahnelenişini kapsar. Son bir tiyatro odası, Mozart opera prodüksiyonlarının 19. yüzyıldan 21. yüzyıla nasıl sahnelendiğini göstermek için Mozarteum Vakfı'nın kendi sahne tasarımı koleksiyonundan yararlanır, fiziksel modelleri dijitalleştirilmiş eskizlerle harmanlar — bu operalardan herhangi birini sahnede izlediyseniz ve sahneleme kararlarının ardındaki görsel tarihi istiyorsanız faydalıdır.
Birinci kat: günlük yaşam, seyahat ve fortepiyano
Birinci kat, besteci Mozart'tan 18. yüzyılın günlük ve seyahat yaşamına doğru bir adım geri atar. Bir oda, ana varış noktalarının duvar haritasıyla, seyahat çay kutusu ve şeker kavanozuyla ve yol boyunca kendisine hediye edilen mücevherlerle onun yol üzerindeki yıllarını izler. İkinci bir oda, Leopold'un kendi eliyle boyadığı oyun kartlarından, dönemin rutin tıbbi aleti olan bir kan alma skarifikatörüne kadar Salzburg'daki günlük yaşamı kapsar. Güzergâh, Hagenauer ailesinin dönem mobilyaları etrafında inşa edilmiş yeniden yapılandırılmış orta sınıf bir oturma odasında ve Anton Walter tarafından 1790 civarında yapılmış bir fortepiyanoda — Mozart'ın kendisinin tercih ettiği ve hayatının son on yılında Viyana'da çaldığı enstrüman türü — sona erer.